دل اندر سينه ام صد پاره گشته
خدايا اين وطن ويرانه گشته
مه مردم پريشان بي بضاعت
بسوي ملك غير آواره گشته
خدايا مرهمي ده درد مارا
كه از غم جان ما غمخانه گشته
تحمل نيست ديگر دردجانكاه
كه رنج ملتم بي پيمانه گشته
نه فرهنگ ونه جادادو ونه مسكن
همه بي خانه وبي كاشانه گشته
به عشق وعاشقي ناكام گشتيم
سيه مويم جلالي هم بيچاره گشته
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1385/06/28 توسط سید شکیب زیرک