سلام به همه دوستان خوبم !

هی شعر نوشتیم هی داستان نوشتیم و هی گفتیم از مولانا از حافظ از عشق و از آنچه برایمان جز حسرت چیزهای نداشته است میخواهم امروز برایتان چیز های دیگری بنویسم از همه چیز چیز های که ممکن هست برای شما ویا بعضی تان خیلی ساده ونادید باشد ولی برای من جزئی از زندگی بوده است جزئی از احساسات وشرف حیثیب وغرور گویا وخاموش !بله صحبت از دوستی هاست واعتماد ها سخن از موءدت هاست وصمیمیت ها .

گاهی اتفاق افتاده است که نیمی از زمان زندگی تان را صرف دیگران کرده باشید ؟ شاید آره یا نه ! چه میدانم از اسرار دل هیچکس کسی دیگر اطلاعی ندارد وتنها ما هستیم که بر وجود مان وقوف داریم و از درون خودمان همه چیز را به تنهائی جسته میآئیم.

برایتان نوشته ها به فراوانی دارم که شاید این بلاگ بی زبان از گفتار ان عاجز شده وسرور ها نتوانند در آپلود آن قد علم نمایند .

همه کس نوشته اند از همه چیز وهم کس نمیدانند که من امروز برای او مینویسم برای کسی که سهمی عظیم دارد در سر نوشتم وهر گاهی که در باره او مینویسم مایعات شفاف وسوزناکی از زیر ابروانم به ترواش مینشیند.

ومن امروز در دوری از اوئی که زمانی کوتاه ولحظاتی عظیمی را با وی سپری کرده ام به سر میبرم وشبها تصویری از او را در قاب مهتاب ودر گونه های سرخ هر گل شبدر میبینم .

برای ادریس دشتی که گرانی محبتش را در گوشه های از دفتر خاطرات ذهنم احساس میکنم.